خلاصه متن...
بررسی پیشینه ی چهارشنبه سوری در ایران
ذهن خیلی از فیزیکدان ها از زمان های بسیار دور که تاریخ گواه براین مطلب است ،تا به بعد میلاد حضرت مسیح سلام الله علیه و زمان معاصر ما همیشه دنبال این بود که یک مادةالموادی را دنبال کند،یک ماده ای که این ماده،ماده ی نخستین است و از همین ماده همه دارند ظهور پیدا می کنند.این تفکر، این اندیشه در علم ژنتیک امروز می بینید غوغا می کند که این ماده را بیابند.
در بحث های عرفانی هم چیزی به نام ماده اعظم مطرح می شود. تأمّل بفرمایید. وقتی می فرمایید این ماده ی اعظم است،این عنصر اعظم است،به همین ادبیات،اهل معرفت هم مطرح می کنند،کما اینکه در فیزیک هم سخن از عنصراعظم در بین عناصر یا ماده ی عالم،در بین مواد یک بحث معروفی است که خیلی شیرین هم هست نظریات مختلفی دادند.
وقتی حکمای یونان را بررسی می کنید یک عده گفتند آب ماده ی اعظم است،یک عده گفتند خاک ماده اعظم است،یک عده گفتند آتش ماده اعظم است،یک عده گفتند هوا ماده اعظم است .
علت تقدیس آتش نزد ایرانیان باستان :
در بین حکمای پهلوی اکثرا رفتند سمت آتش و گفتند آتش اکسیر اعظم است، فارس یعنی ایران،آتش را مقدس میدانستند،دنبال او می گشتند، دور آن با یک آدابی در طواف بودند،گاهی شب تا به صبح دور آتش با لباس های تمیز و با غسل که انجام می دادند می گشتند این آداب زیبا در تمدن ایران باستان و بعداز میلاد مسیح در بین ایرانیان بوده و جشن های بیشماری هر ماه داشتند بنده تعبیر می کنم که آنچه که درتاریخ قبل از میلاد حضرت مسیح ایران خواندم،اصلاً این ها هر هفته، چهارشنبه سوری داشتند،هر ماه چهارشنبه سوری داشتند و دور آتش می گشتند،روی آتش می پریدند. آنهایی که خیلی فرهیخته بودند با یک آدابی دور آتش می گشتند، آنهایی که یک مقداری در سطح عموم جامعه بودند، یا مثل بچه های کوچک در دوره جوانی در آن هیجانات بلوغ و جوانی می بینید که کارهایی که بچه های ما در چهارشنبه سوری انجام می دهند،آن خطرناک ها نه، مثل این که آتش درست کنند از روی آن بپرند و اینها این کار را انجام می دادند،که یک نمونه از آن جشن های آئینی درتمدن ایران در بحث آتش شده، چهارشنبه سوری آخرین چهارشنبه اسفند شمسی خودمان است.لذا از تمام فرهنگ های غلطی که دراین موضوع هست،شاید این موضوع یک پیشینه ی تاریخی سه هزار ساله،چهار هزار ساله دارد.این هم برمیگردد به یک نکته ای در بین حکمای ایران باستان.
ارتباط چهارشنبه سوری و عنصر اعظم:
حکمای ایران باستان می گفتند ماده اعظم در بین مواد از جنبه بحث های فیزیکی آتش است، و روی این حساب آتش مقدس شد تا اینکه رسید به دوره ی زرتشت و دیگر بزرگان و دیگر انبیائی که در بین ایرانیان به نحوی آمد و شد داشتند و ایرانیان به محضرشان تشرف داشتند،اینها آمدند و گفتند که این آتشِ حقیقی،ماده اعظم است.و در اوستا هم در باب آتش و آتش پرستی ،جملات بسیار نیکی است که یک بررسی اجمالی کنید می توانید این را جستجو کنید در اینترنت،جملات اوستا در این زمینه خیلی زیبا و شیرین است.
درحوزه ی عرفان هم ، سخن از ماده اعظم و عنصراعظم داریم.